|
جغرافیاوتاریخچه شهر اصفهان
اصفهان در 32 درجه و 38 دقیقه عرض شمالی و 51 درجه و 39 دقیقه طول شرقی در مرکز
ایران با ارتفاع متوسط 1570 متر از سطح دریا در ساحل زاینده رود قرار گرفته است .
اصفهان یا سپاهان در عهد پادشاهان هخامنشی اقامتگاه سلاطین این سلسله بوده است . در
حالی که تمامی شواهد و قراین بر آن دلالت دارد که اصفهان در دوره های هخامنشی ،
سلوکی ، اشکانی و ساسانی ، آباد و پر رونق بوده است .
آثار پراکنده و با عظمتی که در اطراف اصفهان از دوره سلجوقیان – غالبا از دوره
ملکشاه – برجای مانده است به خوبی نشان می دهد که افزون بر ثروت و مکنت و آبادی و
عمرانی که اصفهان را در این دوره به منتهای عظمت و وسعت خود
رساند ، اطراف
اصفهان نیز تا کیلومترها فاصله از این موهبت برخوردار بود . هریک از این آثار مانند
مسجد جامع اردستان(553 هجری قمری =1158 میلادی )مناره و مسجد پامنار(461 هجری قمری
=1068 میلادی) مسجد و مناره برسیان(492 هجری قمری = 1099 میلادی ) مسجد و مناره
گار ( 515 هجری قمری = 1121 میلادی ) منارو مسجد سین 526 هجری قمری = 1132
میلادی) منار و مسجد گز (دوره سلجوقی )و منار دهکده رهروان (دوره سلجوقی ) به عنوان
زیباترین بناهای اسلامی و شاهکار مکتب معماری اصفهان ، عمق اندیشه ، توان طراحی و
درجه متعالی علوم و فنون بنایی را دراین دوره نشان می دهد و بی جهت نیست که تا
قرنها بعد در سایر نقاط ایران مورد تقلید قرار گرفته است .
اگر به دقت بنگریم در می یابیم که معماری صفویه در سلطنت شاه عباس آغاز می شود .
ویلفرید بلانت در خصوص آثار این دوره در اصفهان می گوید : بدایت شهرسازی شاه عباس ،
در جسارت خیال و مقیاس عظیم طرح بود که مشتمل بود بر بنای پایتختی بزرگ با خیابانها
، قصرها ، دیوانخانه ها ، مساجد و مدارس ، بازارها ، حمام ها ، قلعه ها و باغ ها
، دست راست شاه
عباس در کار عملی ساختن این طرح بلند پروازانه مردی بود به راستی برجسته یعنی شیخ
بهاء الدین عاملی که به شیخ بهایی معروف است . او به عنوان عالم الهی عالی قدر ،
فیلسوف ، مفسر قرآن ، فقیه ، منجم ، معلم ، شاعر و مهندس ، چکیده جامعه صفوی عصر
شاه عباس بود . هميشه آب و هوای آن در خوبی ، ضرب المثل نويسندگان و شعراء بوده
و مردم آن به داشتن هوش و ذکاوت فوق العاده و ابتکار و هنرمندی ، ممتاز بوده اند .
سرزمين
اصفهان را از دير باز ، هنر پرور و مردم آنرا هنر آفرين معرفی کرده اند . مورخين و
باستانشناسان خارجی يک قرن اخير اروپا ، اصفهان را در رديف شهرهای مهم درجه اول
تاريخی دنيا مانند پکن ، ونيز ، رم ، فلورانس معرفی کرده اند و از نظر نفاست و
اهميت تاريخی – اسلامی آن " ستاره جهان اسلام " لقب گرفته است .
نقاط ديدنی و آثار تاريخی :
پل الله وردی خان یا سی و سه پل
پل خواجو
پل شهرستان
پل جویی
مسجد
امام
مسجد جامع عتیق
مسجد شیخ لطف اله
میدان امام ( نقش جهان)
مدرسه چهارباغ یا سلطانی
کاخ عالی قاپو یا عمارت دولتخانه مبارکه
کاخ چهلستون
آرامگاه عمو عبدالله ( منارجنبان )
مناره باغ قوشخانه يا طوقچی
نقاره خانه و بازار قيصريه
مدرسه سلطانی يا چهارباغ و دهها مورد ديگر .
|
